Wilt u een transactiebon? Ja / Nee

 (een vergelijkend warenonderzoek naar de oorzaak van zwerfvuil aan de pinautomaat)

bij de pinautomaat op de grond...

Iedereen heeft het wel eens gezien tijdens het pinnen, slechts weinigen valt het echt op. Veel mensen vinden het misschien zo gewoon dat ze het voor lief nemen of beschouwen als een vaststaand feit waar je verder weinig aan verandert: een paar tot soms enkele tientallen transactiebonnetjes op de grond voor en naast de pinautomaat.
Of het nu op het station, in een winkelstraat of bij het bankkantoor zelf is, overal tref je ze aan.
Overal?
Nou, niet helemaal.
In het voorbijgaan was het ondergetekende al een paar keer opgevallen dat bij de lokale ABNAMRO nauwelijks transactiebonnetjes op de grond lagen terwijl bij de nog geen 20 meter verderop gesitueerde pinautomaat van de Rabobank het dag in dag uit prijs is.

links ligt de grond dagelijks gesierd met transactiebonnetjes, rechts zelden !

Na het een week of twee consequent bijgehouden te hebben is de conclusie duidelijk: hier is iets vreemds aan de hand. Maar hoe komt dat nou?

Het lijkt er op dat de Rabobank automaat meer transacties uitvoert dan die van ABNAMRO, maar dat kan niet verklaren waarom er dagelijks 5 tot 15 bonnetjes voor de Rabobank liggen terwijl er bij de ABNAMRO doorgaans geen of hooguit één op de grond ligt.
Dat de prullenbak vanuit de ABNAMRO dichterbij is dan vanuit de Rabobank lijkt ook van niet noemenswaardige invloed.
En dat pinklanten bij de ene automaat er van nature een substantieel ander gedrag op nahouden dan bij de andere automaat lijkt al helemaal te onwaarschijnlijk om waar te zijn.


Vanavond bijvoorbeeld lagen er voor de Rabo-automaat 11 stuks op de grond, terwijl er bij de ABNAMRO geen enkele te bekennen was.
In het centrum van Geleen eenzelfde verschijnsel: Rabobank 4 stuks, ING 7 stuks, ABNAMRO zegge en schrijve één waarbij die ene ook nog eens van een geldstorting was en niet van een geldopname.
Nader onderzoek van de wijze waarop een pin-transactie verloopt wijst al snel in de richting van het enige substantiële verschil tussen de genoemde automaten: het moment waarop de hamvraag gesteld wordt: “Wilt u een transactiebon Ja / Nee ? ”.

de hamvraag !!!

Bij ABNAMRO wordt de volledige transactie doorlopen en wordt de vraag “Wilt u een transactiebon?” pas gesteld NADAT het gepinde bedrag door de automaat is uitgegeven.
Wie dan kiest voor de optie “Ja” krijgt vervolgens de transactiebon uit de automaat.
Wie dan kiest voor de optie “Nee” krijgt uiteraard geen bon.
Wie op dat moment al is weggelopen (haast, afgeleid, vergeten etc.) en dus geen keuze maakt, zal uiteindelijk ook geen bon krijgen. De ABNAMRO automaat springt na een beperkte hoeveelheid tijd zonder keuze voor “Ja” of “Nee” terug naar de beginstand en geeft dan verder ook geen bon uit.

ING en Rabobank pakken het in een andere volgorde aan.
Bij deze banken wordt de vraag “Wilt u een transactiebon” gesteld nadat bedrag en eventueel biljetkeuze zijn ingegeven, maar ruim voordat het gewenste bedrag uit de automaat komt.
De klant is verplicht een keuze te maken tussen “Ja” of “Nee” om verder te kunnen met de pin-transactie.
Wie kiest voor “Nee” krijgt ook hier uiteraard geen bon.
Wie kiest voor “Ja” krijgt eerst een verzoek zijn pinpas terug te nemen, dan het verzoek het geld uit de automaat te nemen en pas als allerlaatste volgt de transactiebon.
Op dat moment gaat het bij een aantal klanten fout.
Menigeen heeft zich al omgedraaid en is op weg naar de volgende bestemming op het moment dat de automaat het transactiebonnetje uitspuugt. Het zijn juist die bonnetjes die vervolgens voor de automaat als zwerfvuil op de grond eindigen.

van de grond geraapt

Daarbij is er nog een wezenlijk verschil tussen de Rabo en de ING automaat te constateren: waar de Rabobank automaat het bonnetje nauwelijks 2 seconden na het gepinde bedrag uitdraait doet de ING automaat er maar liefst 8 seconden over om nadat de klant het gepinde bedrag verwijderd heeft de geprinte bon daadwerkelijk uit het gleufje te draaien.

Een zee van tijd om de reeds gemaakte keuze “Ja” te vergeten en het geprinte bonnetje als zwerfvuil op straat te laten eindigen.

Eigenlijk is dat jammer.
Het zorgt voor onnodig geprint papier dat vervolgens ook nog eens op de straat eindigt in plaats van in de prullenbak of op de oud papier stapel.

De Rabobank beheerde in 2013 volgens eigen opgave ruim 2513 pinautomaten.
Als er –laten we het aan de lage kant houden- gemiddeld vijf bonnetjes per dag per automaat op de grond belanden betekent dat op jaarbasis 2513 x 5 x 365 = 4586225 bonnetjes zwerfvuil op straat.
ING heeft in 2016 ruim 1000 muur-automaten, hetgeen bij eenzelfde schatting nog eens een kleine 2 miljoen stuks onnodig zwerfvuil op jaarbasis oplevert.
En dit zijn beslist niet de enige banken in Nederland die de hamvraag op het verkeerde moment stellen.
Hoe zit het bij uw bank? Heeft u er al eens op gelet?

een bekend beeld bij de pinautomaat

Uiteraard is het uiteindelijk de klant zelf die bepaalt waar zijn transactiebonnetje terechtkomt. Maar met een simpele software-matige ingreep kan ook uw bank een hoop papier op straat voorkomen.
Dus daarom beste banken:
stel de vraag naar het transactiebonnetje uit totdat de gehele transactie is afgehandeld !

Goed voor het milieu en de grond oogt een stuk minder rommelig.
Alvast bedankt!

La Laverie Photomaton

Rue de Dunkerque
St. Omer (Fr.)
21-10-2014

Hondenpoep en plastic soep

Het heeft een tijdje geduurd, maar mede dankzij de druk van een groeiende groep consumenten heeft het supermarktwezen ingezien dat het ongebreideld verstrekken van plastic zakjes aan de kassa niet bepaald bijdraagt tot een beter milieu. Consumenten en milieu-organisaties hebben er lang voor gestreden, maar uiteindelijk heeft het overgrote deel van de Nederlandse supermarkten het gratis plastic zakje aan de kassa afgeschaft. Dat gemiddelde plastic zakje had –zo bleek uit onderzoek- een levensduur van een dikke 15 minuten. 

Doordat plastic zakjes zo licht en klein zijn, ontsnappen ze vaak aan de afvalinzameling en komen ze ongewenst in het milieu terecht. Het verwaait, blijft eventueel enige tijd hangen in prikkeldraad, belandt in beek of rivier en verbrokkelt langzaam tot steeds kleinere stukjes die uiteindelijk in zee in één van de vijf draaikolken terecht komen en daar bijdragen aan de plastic soep. (zie http://nl.wikipedia.org/wiki/Plasticsoep)

 langs de Maas na hoog water
(bedenk dat het achtergebleven plastic peanuts is in vergelijking met hetgeen doorspoelt naar zee!)

Ook de Europese Unie wil graag het massale gebruik van plastic zakjes en tassen terugdringen en zegt daarover:
“De lange levensduur van plastic tassen betekent dat er nu alleen al in de Middellandse Zee zo'n 250 miljard plastic deeltjes met een totaalgewicht van 500 ton ronddrijven. Deze deeltjes kunnen levende zeewezens die ze per ongeluk binnenkrijgen of die ze voor voedsel aanzien, verstikken. Plastic breekt af in minuscule deeltjes en kan bodem en waterlopen sterk vervuilen omdat het additieven kan bevatten zoals persistente organische verontreinigende stoffen. ”

Bekijk voor meer info over plastic soep beslist eens de site van de Plastic Soup Foundation (http://plasticsoupfoundation.org/)

Bloodwoosj heeft vandaag met de GPS en fototoestel eens een rondje door de eigen woonwijk gemaakt en geschrokken geconstateerd dat er onder hondenliefhebbers nog behoorlijk wat educatie verricht mag worden wat betreft het gebruik van plastic in combinatie met hondendrollen. In goten en in de buurt van rioolputjes wemelt het van de in plastic gewikkelde bruine uitwerpselen.
Van boterhamzakjes tot speciale hondenpoepzakjes, geel, groen, bruin en rood.
Er wordt gekakt en omzakt te kust en te keur.

Ondanks de aanwezigheid van 20 (twintig!) hondenpoepbakken op een gebied van 600 bij 600 meter.


Ziehier het met gps-techniek vervaardigde wijkkaartje.

Gemeente: Sittard-Geleen
Wijk: de Kluis
Gebied: tussen Nachtegaalstraat, Kummenaedestraat, De Kluis, Daalstraat, Ruysdaellaan

Groene stippen (20) zijn door de gemeente Sittard-Geleen geplaatste hondenpoepbakken, rode vlaggetjes (75) zijn in plastic verpakte en voornamelijk in de goot gedeponeerde drollen.

 een kleine fotogenieke selectie ...

een deel van het plastic (zonder drol) is al op weg naar zee

Nadelen van een met plastic omwikkelde drol in de goot:

• het rioolputje raakt verstopt
• de in plastic gedraaide drol is o.a. door gebrek aan contact met water en lucht niet meer biologisch afbreekbaar
• er staat een boete van €120,- op het niet opruimen ervan
• plastic verwaait en komt uiteindelijk via beekjes, kanalen en rivieren in de zee om daar als plastic soep te eindigen, met alle negatieve gevolgen van dien voor flora en fauna

 bron:  gemeentelijke voorlichtingsfolder voor hondenbezitters

Zijn er ook oplossingen voor de hondendrol zonder plastic in de goot?
Jazeker zijn die er.
We noemen er een paar:

• gewoon droppen in een hondenpoepbak, die zijn er voor bestemd en er zijn er daar ruim voldoende van (bekostigd uit de hondenbelasting)
• neem (wc)papier mee in plaats van een plastic boterhamzakje
• er bestaan biologisch afbreekbare zakjes van gerecycled papier en karton die een stuk milieuvriendelijker zijn dan het plastic boterhamzakje (bv. I love my dog)
• sommige producenten (bv. Belloo) produceren zakjes van biologisch afbreekbaar plastic op basis van maïs, zetmeel en biologisch afbreekbare polymeren

Dus daarom beste hondenliefhebber, het plezier van u en uw hond zij u gegund, maar denkt u ook eens aan de plastic soep en laat uw zakjes met kak graag achter in de juiste bak.
Liefst zonder plastic.

Bedankt !

De achterkant van de wildplakker: politiek zwerfvuil

Citaat website gemeente Sittard-Geleen;
“In Sittard-Geleen zijn 19 aanplakzuilen beschikbaar voor aanplakbiljetten. Op deze zuilen kunnen particulieren, culturele organisaties en andere non-profit instellingen door middel van affiches of posters mededelingen aan het publiek kenbaar maken. Aanplakzuilen worden geplaatst om wildplakken tegen te gaan. Bij wildplakken moet worden gedacht aan het plakken van bijvoorbeeld aankondigingen voor evenementen op straatmeubilair, elektriciteitskasten, viaducten en leegstaande panden. Wildplakken werkt ontsierend en verloederend en is in het kader van artikel 2:42 van de Algemene Plaatselijke Verordening verboden.”

Woensdagavond 23.00 uur. Op de terugweg van een huisbezoek aan een mentorleerling rijdt Bloodwoosj langs de hoek Mauritslaan-Rijksweg, waar één van die 19 aanplakzuilen staan.
In het donker twee figuren die met posters, plaksel en een één meter hoog keukentrapje aan de weer zijn. Een ietwat kortere mevrouw op leeftijd met grijzig gekleurd haar en een wat langere man met het nodige materiaal in de handen ernaast. Één van die twee figuren kwam hem bekend voor, de vrouwelijke helft. Ze leek verrassend veel op iemand die niet alleen bij de overburen achter het raam hangt, maar ook achter talloze andere ramen in onze gemeente.
Niet permanent uiteraard.

Na aanstaande woensdag 19 maart verdwijnen zij en haar concullega’s weer voor vier jaar ergens in een archiefkast of op de oud-papier stapel. Dan zijn namelijk de gemeenteraadsverkiezingen voorbij en blijven onze brievenbussen verlost van blije gezichten op glimmende A4-tjes. Blije gezichten die als ze onze stem eenmaal veroverd hebben nog blijer worden maar ons dat zestien seizoenen lang nooit meer laten zien.
Het enorme contrast tussen de stortvloed aan glimlachers nu en de leegte die ze na 19 maart aanstaande achterlaten komt behoorlijk arrogant over.
Het overplakken van de oproep van de burgemeester om toch vooral te komen stemmen met je eigen plakplaatje op A1 formaat (terwijl je hoger geplaatste partijgenoot al elders in zijn eigen hokje prijkt) trouwens ook.

 Rijksweg Zuid voorkant gemeentelijk bord, vanochtend

 Rijksweg Zuid achterkant, bron: site Volkskrant

Op zoek naar de hierboven getoonde foto die de Volkskrant site haalde in de categorie “opvallendste verkiezingsposters” werd vanochtend besloten eens desbetreffend gemeentelijk bord te zoeken.
Er dreigen aan de achterkant inmiddels twee posters af te vallen wegens slechte lijm en over een derde is door een andere partij al weer heen geplakt.
Vervolgens met het fietsje eens wat meer achterkanten van de politieke publiciteitsborden in de eigen gemeente langs.
Resultaat: vrijwel overal hetzelfde beeld.
Aan de voorzijde is ieder bord netjes in hokjes verdeeld en hebben vrijwel alle kandidaten het fatsoen maximaal 1 poster binnen de lijntjes te plakken. Bijna niemand haalt het in zijn hoofd om over een collega heen te plakken, laat staan dat hij met zijn eigen blije bol het spelletje vier-op-een-rij speelt. Aan de achterzijde van dezelfde borden blijkt echter snel wie de ware wildplakker is.

Daar menen sommige individuen zich in een niemandsland te bevinden waar geen regels zijn en zowat alles is toegestaan.
Geen reclamegigant die het in zijn hoofd zou halen de achterkant van een publiciteitsbord te beplakken (want kost extra geld en levert wellicht ook nog een boete wegens verloederend en ontsierend wildplakken).
Een beperkt aantal politici denkt daar duidelijk anders over.
Ziehier een impressie uit Geleen:

 Achterzijde gemeentelijk bord gemeentehuis Geleen

 Achterzijde gemeentelijk bord Spaubeeklaan

Achterzijde gemeentelijk bord Peschstraat

Achterzijde gemeentelijk bord Rijksweg Noord

Regel 4 uit de gemeentelijke verordening:
"M.b.t. de gemeenteraadsverkiezingen geldt: De gemeente zorgt voor het beplakken van de eigen verkiezingsborden."

Aan de voorzijde dan wel te verstaan...

Toppunt, of beter gezegd dieptepunt, van deze in en in trieste vorm van verloedering is de achterzijde van het gemeentelijk bord bij het eigen stemlokaal, zijnde een basisschool aan de Meeuwenlaan.
Daar prijken, voor niemand anders zichtbaar dan de leraren en leerlingen van de basisschool twee verkiezingsposters.
Denkt men nu werkelijk zo vroeg te moeten beginnen om de jeugd te laten zien dat regels er niet zijn ten algemenen nut, maar dat ze zijn opgesteld om te overtreden?

 voorzijde gemeentelijk bord basisschool Meeuwenlaan

 het dieptepunt: de achterzijde van het gemeentelijk bord a.d. basisschool Meeuwenlaan
uitsluitend zichtbaar voor de 4 tot 12 jarigen en hun leerkrachten...

De wildplakcampagne werd een vijftal weken geleden op een ontzettend knullige manier geopend door een jongedame die waarschijnlijk –net als alle overige partijen in de raad- vindt dat reclame-uitingen aan regels gebonden dienen te zijn, maar die zelf quasi-verbaasd stond te kijken dat ze voor de draaiende camera’s van de regionale zender L1 werd aangesproken over een illegaal door haar geplaatst verkiezingsbord.
Eigenlijk had ze beter kunnen weten. Zeker als lid van een partij die het milieu hoog in het vaandel heeft staan.

Ook in het Duits Tüddern zijn namelijk regels waar de plakkende burger zich aan te houden heeft. En aangezien ze geen vergunning had aangevraagd om haar A0 poster van een Nederlandse politieke gemeenteraadspartij op Duits grondgebied te plaatsen werd ze door iemand van het Ordnungsamt vriendelijk doch dringend verzocht het bord linea recta weer mee naar eigen land terug te nemen.
De verklaring van haar eigen partij waarom men denkt er goed aan te doen een bord voor een Nederlandse politieke partij op de parkeerplaats van een Duits winkelcentrum te plaatsen: “Wij willen met het verkiezingsbord op Duits grondgebied een statement maken. In Sittard-Geleen is de leegloop van de eigen winkelcentra een belangrijk verkiezingsthema. Volgens ons is het te gemakkelijk om alleen het winkelen over de grens daar als oorzaak voor aan te wijzen. ”

En verder volgt dan nog de tekst: “in een komisch opname redt ze ons bord! En dat levert gratis publiciteit op.”

Duits Ordnungsamt wijst Nederlandse politicus op de plaatselijke vergunningsregels
Bron: L1 tv

Publiciteit ja, daar is het een groot deel van de dames en heren lokale politici deze dagen om te doen. En om die publiciteit te scoren is kennelijk meer toegestaan dan normaal.

Waar de burger voor het aankondigen van evenementen vroeger aan allerlei strikte regels en een maximum aantal borden per gemeente gebonden was, mag de politiek al sinds jaar en dag een no-limits overload aan glimlachende dames en heren met clubrugnummer in de rechterbovenhoek rond de lantaarnpalen plaatsen. Waar de burger maximaal 10 dagen voor het evenement zijn bord mocht plaatsen en binnen 48 uur na afloop weer moest weghalen, daar zijn de tijdslimieten voor onze volksvertegenwoordigers in verkiezings(s)t(r)ijd al weer heel wat verkiezingen geleden opgerekt tot 6 weken respectievelijk 3 dagen .
Waar de burger gemaand werd om toch vooral maar binnen de gemeentegrenzen te blijven, buiten de bebouwde kom is immers provinciaal gebied, daar geldt die regel heden ten dage voor dezelfde jongedame die we vijf weken geleden in Tüddern haar bord zagen ophalen kennelijk nog steeds niet.
Haar troffen we vanochtend aan op de Spaubeeklaan, voorbij de “einde-50-limiet”.
Op provinciaal grondgebied. Net als een dito exemplaar op de N276 ter hoogte van de wijk Hoogveld, eveneens op provinciaal grondgebied.
Zonder check of dubbelcheck durven wij met stelligheid te beweren dat ook daar geen vergunning voor werd aangevraagd bij de provincie.

 Spaubeeklaan, verdwaald bord op provinciale grond

Ontsiering en verloedering moet in de algemene plaatselijke verordening middels regeltjes worden tegengegaan. Daar kunnen we ons best in vinden.

Het wordt echter de hoogste tijd dat de bedenkers van die regeltjes ook eens in de spiegel durven kijken. Als burger constateren we juist in de dagen voor 19 maart een ontzettende groei aan politieke wildplakkers die de boel ontsieren en die daarbij soms zelf ook nog wat verloederende aanvullingen ten deel valt.
Op de door de gemeente ingestelde webpagina (Verkiezingsborden uitvoeringsbeleid) met betrekking tot de regels voor het plaatsen van borden voor de gemeenteraadsverkiezingen van maart 2014 staan een kleine 20 door de politiek zelf opgestelde regels. Er zijn partijen en individuen die schaamteloos meer dan vijf van deze regels meermaals en op meerdere plekken in de gemeente overtreden.
Ondanks dat nr. 17 (handhaving) stelt dat met de voorschriften in strijd geplaatste borden verwijderd worden op kosten van desbetreffende plaatser, staan vele tientallen stuks nog steeds op dezelfde niet-toegestane plek, zijn ze op niet-toegestane wijze bevestigd, hebben ze een niet-toegestaan formaat of zijn ze met beduidend meer dan het maximum toegestane aantal.
Om nog maar te zwijgen over de exemplaren die tijdens de weekmarkt op de grond belanden of die als gevolg van onvoldoende lijm of anderszins slechte bevestiging van de aanplakborden dreigen af te vallen.

Behalve de aanstaande verkiezingen wordt ook de komst van de paashaas vreugdevol aangekondigd, al dan niet bewust, of wellicht door de onuitwisbare stift van een van de meestrijdende politieke opponenten. Alhoewel op zich soms wel grappig bedoeld, heeft het ook niet bepaald het cachet van kunst in het openbaar.

Behalve de verkiezingen blijkt ook de paashaas op komst

Wat de burger er van denkt zou wellicht via een enkele duizenden euro’s kostend onderzoeksbureau achterhaald kunnen worden.
Misschien zouden de dames en heren in de gemeenteraad beter een voorbeeld kunnen nemen aan de meer dan vijfhonderd welwillende burgers die vandaag in de rij voor het voormalige postkantoor in de Mauritslaan bivakkeerden.
Zij wilden een kaartje voor Pinkpop 2014 / The Stones bemachtigen.
En daar waren geen regeltjes of noodverordeningen voor nodig.
Zij konden wel netjes binnen de (niet getrokken) lijntjes blijven en wachtten geduldig op hun beurt. Slechts een paar dranghekken aan het begin om de stoep vrij te houden en een geïmproviseerde prullenbak waren voldoende.
Van hen achteraf geen zwerfvuil.
Niet.
Niks.
Nul.
Nada.
Nop.

500 brave burgers kunnen het wel !

Op de aanplakzuil even verderop zal in één van komende nachten ongetwijfeld een vierde, vijfde en wellicht nog een zesde laag gezichten en rugnummers over de al aanwezige pelotons heen geplakt worden. 

 laag op laag
(hoek Rijksweg/Mauritslaan)

zelfs over reeds geplakte posters van eigen partijleden,
wordt schaamteloos heen geplakt.
(hoek Oranjelaan/Geleenbeeklaan)

Voor mensen met politieke aspiraties is het kennelijk soms nogal lastig zich als een respectabele burger te gedragen, daarbij ruimte voor de ander latend.
Aan de andere kant: B&B hebben dankzij de wildgroei aan plakkers, strooiers en aanverwante luchtkastelenbouwers op nog geen week tijd heel wat partijen leren kennen waarop ze in ieder geval hun stem niet gaan uitbrengen.

 zwerfvuil in wording op A0-formaat, Spaubeeklaan

 twee keer één vierkante meter zwerfvuil op het Geleense marktplein

 achtergebleven flyers tijdens de Geleense weekmarkt

creatief gebruik van de gemeentelijke plakzuil bij winkelcentrum Zuidhof

 nog één regenbuitje en hij ligt op de grond (Oranjelaan)

 deze heeft geen regenbui meer nodig om op de grond te komen
(Spaubeeklaan)

idem, een kleine 500 meter verderop aan de Jos Kleijnenlaan
Artikel 10 "De te plaatsen borden dienen weer- en windvast en van een deugdelijke constructie te zijn en op een veilige en afdoende manier bevestigd te worden.
Dit dient regelmatig door de politieke partij gecontroleerd te worden."

 A1 formaat Tunnelstraat
Artikel 3: "alleen borden geplaatst met het formaat A0 (841x1189 mm)

Kleinere affiches mogen worden aangebracht uitsluitend op borden met deze afmetingen."

 

A1 formaat Kerkhoflaan
Artikel 12 "De borden mogen niet bovenin lantaarnpalen bevestigd worden, maar moeten op grondniveau bevestigd worden."

A1 formaat Spaubeeklaan
Artikel 7: "De borden dienen minimaal op een afstand van 5 meter van kruispunten en splitsingen van wegen geplaatst te worden"

Rotonde Spaubeeklaan
Artikel 7: "en mogen het uitzicht voor het verkeer ter plaatse niet belemmeren, noch het verkeer anderszins in gevaar brengen."

Rotonde achterzijde Orbis a.d. Westelijke Randweg
Artikel 5: "Er mogen geen borden worden geplaatst op/langs:

- op de Westelijke Randweg"

 Permanent gestalde aanhanger op de Bloemenmarkt
(let op de strategische positie naast de vrijwel altijd lege invalidenparkeerplaats)
Artikel 16 "...plaatsing van partij politieke reclame op aanhangwagens uitsluitend tijdens de verkiezingsperiode toegestaan, mits voldaan wordt aan de verkeerswetgeving en overige wetgeving (o.a. Wabo, bouwregelgeving/bestemmingsplan)."

Constructie in Munstergeleen op (rand?) privéterrein met een totale hoogte van ca. 6 meter

Artikel 15: "Plaatsing van verkiezingsborden op particuliere terrein is niet APV-vergunningplichtig.
Overige regelgeving zoals Wabo/Bouwregelgeving en/of bestemmingsplan blijft wel van toepassing.

Indien sprake is van een (tijdelijk) bouwwerk, waarbij sprake is van een constructie van enige omvang, direct dan wel indirect met de grond verbonden, langer dan 31 dagen geplaatst, is een (tijdelijke) bouwvergunning vereist.

Vergunningsvrij zijn in elk geval borden die niet hoger dan 1 meter en met een oppervlakte van minder dan 2 m2 zijn."

zebra bij kruising Mauritslaan / Prins de Lignestraat / Graaf Huynlaan
Artikel 8: "Ingeval van kruispunten en splitsingen van wegen met voetgangersoversteekplaatsen. mogen geen borden geplaatst worden binnen 15 meter van die kruising en mogen het uitzicht voor het verkeer ter plaatse niet belemmeren, noch het verkeer anderszins in gevaar brengen."

geen paal meer vrij, dan maar om een boom (Heerlenerweg)
Artikel 9 "Er mogen geen borden worden geplaatst om/aan bomen, verkeersborden en verkeersregelinstallaties."

hoek Raadhuisstraat / Markt Geleen

Artikel 5 "Er mogen geen borden worden geplaatst op/langs:
- de Markt te Sittard en Geleen
- de winkelpromenades in de binnenstad van Sittard en Geleen"

Rijksweg Centrum Geleen (bushalte)
Artikel 5: "Er mogen geen borden worden geplaatst op/langs:

-de gehele Rijksweg Boulevard,
inclusief middenberm (vanaf kruispunt Rijksweg Zuid/A76 t/m
Rijksweg Noord kruispunt Dr. Nolenslaan)"

Rijksweg Centrum Geleen (voormalig hotel Parkzicht)

en nogmaals Rijksweg Centrum Geleen (tegenover bushalte)
Artikel 3: "In het kader van het uiterlijk aanzien van de gemeente en de verkeersveiligheid mogen alleen borden (sandwichborden en/of driehoeksborden) worden geplaatst met het formaat A0 (841x1189 mm)"

Gaat u ook stemmen?
Graag wat ons betreft.
Maar laat u uw eigen partij dan ook weten dat ze over vier jaar best eens wat minder met flyers, folders, borden en aanplakbiljetten mogen strooien.
En dat ze de door hen zelf opgestelde regels wat beter mogen naleven.

Misschien gaat het dan wat meer over de inhoud en wat minder over wie zijn meest aimabele glimlach op maar zoveel mogelijk plekken durft achter te laten.

Spaart een hoop geld, is ook nog beter voor het milieu !